ایران ویرانه شد

روز ۷ آبان تهران ساعت ۱۹ میدان شهیاد

روز ۸ آبان برمزار کوروش پاسارگاد شیراز

“. . . آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم، همه مردم گام های مرا با شادمانی پذیرفتند. . . نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این سرزمین وارد آید. برده داری را برانداختم، به بدبختی آنان پایان بخشیدم…” کوروش کبیر

کوروش سیروس در انگلیسی- cyrus the great – و کوروس در یونانی، یکی از چهره های برجسته تاریخ شناخته شده است.

ایرانیان او را پدر، یونانیان او را قانونگذار و یهودیان اورا مسیح نجات دهنده، می نامیدند.

تو ای کوروش، ای نیک آموزگار پیام آور پاک پروردگار

ستایش کنم خاک پای تو را نشستنگه جان فزای تو را

هم آرامگاهت که اندرجهان بر او سوده سر خسروان و مهان

مادر کوروش ماندانا دختر آ‍‍‍ژی دهاک پادشاه مادر و پدرش کمبوجیه اصیل زاده ای پارسی بود. پس از بزرگ شدن بر اژی دهاک که بر مردمان ستم میکرد ودستور قتل کوروش را داده بود، پیروز شد و بدون خونریزی سرزمین ماد را تسخیر کرد. کوروش مردی دانا و بزرگ منش ودر کشورداری فردی با درایت کامل بود.

کوروش یهودیان را از اسارت بیرون و به دستور او ساخت معبد مقدس آنها آغاز شد که یهودیان این کار ار معجزه ای از طرف خدا می دانند. کوروش کبیربنیاد شاهنشاهی عظیمی را گذاشت که از دریای مدیترانه درغرب تا رود سند در شرق و از دریای سیاه در شمال تا به صحرای عربستان در جنوب بود. کوروش در سال پانصد و سی پ.م. در جنگی که در شمال شرقی شاهنشاهی اش داشت جان به جان آفرین تسلیم کرد. پیکر پاک کوروش کبیر را به پاسارگاد، به آرامگاهی که از یک اطاقک و شش پله درست شده بود بردند. پیکر او در یک تابوتی از سنگ آهک قرار دادند. بر روی آرامگاه او چنین نوشته شده است: ای انسان، بدان که هر که هستی و از هر کجا که بیایی، من کوروشم، کسی هستم که شاهنشاهی را برای ایرانیان و این دولت بی کران را بنیان نهادم. پس هیچ وقت به این آرامگاه و این خاکی که مرا پوشانده است رشک مبر

در این پارسگرد و در این مهد پاک بریزم همی اشک بر روی خاک

تو ای دادگر شاه پوزش پذیر به بینادلی دست ما را بگیر

همه تارو پودم پر از مهر توست جهان را نیازی بدان چهرتوست

تویی فره فر شاهنشهان که پاکیزه جانی و روشن روان

کوروش کبیر نه تنها به مردمان کاری نداشت بلکه حتا به دین و آیین آنها احترام میگذاشت و با اینکه یکتاپرست و زرتشتی بود خدایان دیگر جاها را از جمله مردوک خدای بابل را گرامی میداشت. کوروش در همه جا از خود سخاوت نشان میداد.

گزنفون درباره ای او نوشته: ” هنوز هم زیبایی خارقالعاده نیکوکاری و بخشش بی کران، دانش دوستی بی حد و آمال بلند کوروش، موضوع داستانها و ترانه های مردمان است و هرکسی آرزو دارد در شاهنشاهی او زندگی میکرد.

پندارنیک، گفتار نیک، کردار نیک کوروش در تمامی دوران ستودنیست. در این سال که سد سیوند آبگیری شد بیایید کوروش را گرامی تر داریم و قدر دان آموخته هایش به جهانیان باشیم. هرچند که ایران در روز بزرگداشتش خاموش نشسته. در دلهایتان یاد آن استوره ی انسانی را زنده نگه دارید. باشد که کوروش در اذهان و دلهای ما ایرانیان تابنده و جاودان بماند. کوروش کبیر از افتخارات ما ایرانیان بوده و هست و دیگر چنین افتخاری جهانی نصیبتان نخواهد شد زین رو این روز را خجسته دارید

روز ۲۹ اکتبر، روز کوروش بزرگ،و سالگرد صدور اولین منشور حقوق بشر، را گرامی بداریم

بیست و پنج قرن قبل، در زمانه ای که توحش بر زندگی انسان ها چیرگی داشت، بیانیه ای انسان مدارانه و متمدنانه بر کتیبه ای خطاب به مردم «چهار گوشه جهان» نوشته شد که به مسایلی مهم در ارتباط با حقوق انسان می پرداخت؛ مسایلی که نه تنها در آن زمانه که قرن های قرن پس از آن و حتی امروزه نیز می تواند الهام بخش همه کسانی باشد که به انسان، و حقوق او باور دارند.

این بیانیه که به نام «منشور کوروش بزرگ» شناخته می شود، بر الغای تبعیضات نژادی و ملی، آزادی انتخاب محل سکونت، الغای برده داری، آزادی دین و مذهب و تلاش برای صلح پایدار میان ملت ها تاکید کرده است. این منشور، که از سوی مردمان ایران زمین و از زبان رهبر سیاسی خود کورش بزرگ، پایه گذار اولین امپراتوری جهان به بشریت هدیه شده، در سال ۱۹۷۱ از سوی سازمان ملل متحد به عنوان اولین اعلامیه حقوق بشر جهان شناخته شد و، بدینسان، این افتخار به نام ایران، به عنوان مهد نخستین اعلامیه ی حقوق بشر، در تاریخ جهانی ثبت شد.

متاسفانه، آرامگاه و شهر کوروش بزرگ، که از سوی سازمان یونسکو به عنوان «مکانی مقدس» در لیست گنجینه های بشری ثبت شده، به شکل های مختلفی (عمدی و غیر عمدی) در خطر ویرانی جدی قرار داده است.کمیته بین المللی پاسارگاد، که سه سال است به وسیله ی گروه کثیری از فرهنگدوستان و علاقمندان به میراث های ملی و جهانی ایران تشکیل شده، و همواره در پی جلوگیری از این رویداد هستند .

به امید سر بلندی این دوستان در این امر بزرگ
با مهر واحترام

مدت مدیدی است که مشرکین مجوسی برای فریب دیگران اظهار می نمایند که نوروز عید ملی ایرانیان است و با این قول خود به مسلمین ایرانی توهین می نمایند. این قول مشرکین مجوسی بدین معناست که ملیت ایرانی باید تابع مجوسیت باشد و اسلام را رها کند و تابع دین پدران گمراه خود در قبل اسلام شود.

این ادعای مشرکین مجوسی قبل از هر چیز دلالت بر نادانی آنان دارد که فکر می کنند یک ملیت خاص باید تابع یک دین خاص نیز باشد و این نشان می دهد که جهالت مشرکین مجوسی تا اندازه ای است که هنوز فرق بین دین و ملیت را نمی دانند. احتمال دیگر در این باره که ضعیف هم نیست این است که مشرکین مجوسی با این ممزوج ساختن دین و ملیت قصد فریب و نیرنگ دارند. بدین ترتیب می توان گفت که ادعای مشرکین مجوسی از دو حال خارج نیست: یا مبین جهالت و نادانی آنهاست یا مبین مکر و حیله آنها.

ادعای عید ملی بودن نوروز مجوسی توسط عده ای دیگر نیز مطرح می شود که اسماً مسلمان هستند و رسماً تابع انحرافات مجوسی. این عده برای اینکه به خیال باطل خود بتوانند شرک مجوسی را با توحید اسلامی ممزوج سازند ادعا می کنند که نوروز عید ملی است و فطر و اضحی اعیاد دینی هستند. ادعای این مزورین نیز شباهت به همان مشرکین مجوسی دارد و یا نشان از جهالت آنها در فهم ملیت و دین دارد یا نشان از مکر و نیرنگ آنها.

اگر عید در تعالیم اسلامی یک امر غیر دینی بود دیگر در اسلام اعیادی مثل فطر و اضحی وجود نداشتند و جای آنها خالی گذاشته می شد تا مسلمین از هر ملیتی که باشند عید دلخواه خود را جشن بگیرند. در این صورت با گسترش اسلام به بلاد مختلف هر قومی عید قبل از اسلام خود را جشن می گرفت و بدین ترتیب در اسلام دهها عید وجود می داشت. در این صورت اقوام مختلف در آفریقا که مسلمان شده اند نیز هر کدام عیدی را که قبل از اسلام جشن می گرفتند برای مراسم عید خود انتخاب می کردند و حتما وقتی یک اروپایی نیز مسلمان می گردید مختار می شد که کریسمس و سایر اعیاد مسیحی را برای خود عید بگیرد.

ولی در اسلام با قرار داده شدن دو عید برای مسلمین راه بر تمام این اعیاد غیر اسلامی بسته شد. با تعیین فطر و اضحی به عنوان عید به مسلمین این گونه تفهیم شد که عید یک امر دینی است نه یک موضوع خارج از تعالیم دینی. در قرآن نیز وقتی صحبت از عید می شود جنبه دینی و شریعتی آن کاملاً مشهود است. الله در قرآن گفته است:

قَالَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَیْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاء تَکُونُ لَنَا عِیداً لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآیَةً مِّنکَ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ (المائدة: ۱۱۴)

معمولاً اعیاد با یک واقعه دینی همراه هستند و در آیه فوق نزول مائده روز عید برای امت عیسی قرار داده شد. در اسلام نیز اعیاد چنین هستند و عید فطر با صیام و عید اضحی با حج در ارتباط است. پس کلام آنهایی که ادعای دو نوع عید ملی و دینی می نمایند قول خزعبلی بیش نیست.

یک ایرانی یا مسلمان است که عید او فطر و اضحی است یا مجوسی است که عید او نوروز و مهرگان است. ولی امروزه عده ای ادعای مسلمان بودن می کنند با این حال نه تنها نوروز مجوسی را برای خود عید محسوب می نمایند بلکه ارج و عظمتی بسیار بیشتر به آن می نهند و در کمال بی شرمی و تزویر ادعای اسلام ناب محمدی نیز می کنند. همانطور که می بینیم در مملکت ایران برای فطر و اضحی هر کدام یک روز تعطیل رسمی وجود دارد در حالی که برای نوروز مجوسی عملا سیزده روز تعطیلی وجود دارد. حال یک انسان عاقل پیدا شود که بگوید آیا آنان که چنین قانونی را وضع کرده اند و آنان که به این قانون عمل می کنند به اسلام نزدیکترند یا به مجوسیت؟

http://nazaratdini.maktoobblog.com/917366/

به گزارش شیعه آنلاین، با مراجعه به بخش “همسران پیامبر” در برخی سایت های وابسته به وهابیت، می توان به راحتی تلاش آنان برای تخریب چهره پیامبر اکرم(ص) را احساس کرد. با جستجو کردن عبارت “قائمة بأسماء زوجات النبی” یعنی “لیست همسران پیامبر” در سایت‌های جستجوگر مانند google، سایت هایی وهابی را پیدا می کنید که در آن لیستی از همسران پیامبر اکرم(ص) منتشر شده و ایشان را دارای ۱۱ همسر دائمی، ۲۶ همسر عقدی و ۱۶ نامزد نشان داده است.

قائمة بأسماء زوجات النبی:
۱- خدیجة بنت خویلد
۲- عائشة بنت أبى بکر الصدیق
۳- حفصة بنت عمر بن الخطاب
….

من عقد علیهن ولم یدخل بهن:
۱- أم شریک الأنصاریة
۲- خوله بنت الهذیل
۳- عمرة بنت یزید الکلابیة
…

من خطبهن ولم یعقد علیهن أو عرضن نفسهن أو عرضن علیه:
۱- جمرة بنت الحارث بن عوف
۲- جمرة بنت الحارث بن أبى حارثة المزنیة
۳- حبیبة بنت سهل
…

نظر اسلام به زن

از دیدگاه اسلام، زن به عنوان یک از همه حقوق انسانی برخوردار می‌باشد، البته اسلام برای مرد و زن در همه موارد یک نوع حقوق و یک نوع وظیفه و یک نوع مجازات قائل نشده است بلکه پاره‌ای از حقوق و تکالیف و مجازات­ها را برای مرد مناسب­تر دانسته و پاره‌ای از آنها را برای زن، و در نتیجه در مواردی که برای مرد و زن وضع مشابه و در موارد دیگر وضع نامشابهی در نظر گرفته است. اما این از آن جهت نیست که زن را پست­تر از مرد، یا مرد را پست­تر از زن بداند، بلکه بدان جهت است که زن و مرد در جهات زیادی مشابه یکدیگر نیستند و خلقت و طبیعت آنها را یکنواخت نخواسته است و تفاوت­های غریزی و طبیعی زیادی دارند و همین جهت ایجاب می‌کند که از لحاظ بسیاری از حقوق و تکالیف و مجازاتها وضع مشابهی نداشته باشند.

این تفاوت­ها را از آن جهت بوجود آورده است تا پیوند خانوادگی میان زن و مرد را محکم‌تر کند و شالوده‌ وحدت آنها را بهتر بریزد و حقوق و وظایف خانوادگی را میان زن و مرد تقسیم کند.

قانون خلقت، تفاوتهای زن و مرد را به منظوری شبیه منظور اختلافات میان اعضای یک بدن ایجاد کرده است. اگر قانون خلقت هر یک از چشم و گوش و دست و پا و ستون فقرات را در وضع مخصوصی قرار داده است نه از آن جهت است که نسبت به آنها نظر تبعیض داشته است و یکی را پست­تر دانسته است، بلکه این تفاوتها، “تناسب” است و قانون خلقت خواسته است با این تفاوت­ها تناسب بیشتری میان زن و مرد که قطعاً برای زندگی مشترک آفریده شده‌اند بوجود آورد.

بنابراین گرچه زن و مرد از حقوق و تکالیف و مجازات­ها با یکدیگر تفاوت­هایی دارند. اما این تفاوت­ها از طرفی لازم و ضروری است و از طرفی هیچ گونه تبعیض و برتری یکی بر دیگری را به همراه ندارد و قرآن مجید در آیات زیادی این مطلب را بیان نموده است از جمله در آیه “یَأَیهَُّا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکمُ مِّن ذَکَرٍ وَ أُنثیَ..“ یعنی ای مردم ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم. از این آیه استفاده می‌شود که پدر و مادر (زن و مرد) در تولد انسان نقش دارند و این نقش بخاطر تفاوت­های آنان است.

یا در جای دیگر می‌فرماید: “أَنیّ‏ِ لَا أُضِیعُ عَمَلَ عَمِلٍ مِّنکُم مِّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثیَ“ یعنی: من عمل هیچ عمل‏کننده‏ای از شما را، زن باشد یا مرد، ضایع نخواهم کرد.

در آیه دیگر می‌فرماید: “مَنْ عَمِلَ سَیِّئَةً فَلَا یجُْزَی إِلَّا مِثْلَهَا وَ مَنْ عَمِلَ صَلِحًا مِّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثیَ‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُوْلَئکَ یَدْخُلُونَ الجَْنَّةَ یُرْزَقُونَ فِیهَا بِغَیرِْ حِسَابٍ“ یعنی هر کس بدی کند، جز بمانند آن کیفر داده نمی‏شود ولی هر کس کار شایسته‏ای انجام دهد- خواه مرد یا زن- در حالی که مؤمن باشد آنها وارد بهشت می‏شوند و در آن روزی بی‏حسابی به آنها داده خواهد شد.

بنابراین اگر چه زن بعنوان یک همسر و یک مادر در بعضی موارد وظایف و تکالیف و حقوق و مجازاتهایی متفاوت با حقوق و وظایف و مجازاتهای مرد دارد اما این تفاوت‌ها چیزی از مقام و منزلت زن کم نمی‌کند و چیزی هم بر مرد نمی‌افزاید.

از نظر اسلام زن و یا مرد بودن موجب برتری نیست بلکه ایمان و تقوا است که موجب برتری افرادی می‌شود “إِنَّ أَکْرَمَکمُ‏ْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَئکُمْإِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیر” یعنی گرامی‏ترین شما نزد خداوند با تقواترین شماست خداوند دانا و آگاه است!

دید علی نسبت به زن

علی (ع)  نسبت به زنان(وَ قَالَ ع: الْمَرْأَةُ شَرٌّ کُلُّهَا وَ شَرُّ مَا فِیهَا أَنَّهُ لَا بُدَّ مِنْهَا)زنان همگی شر هستند واز همه بدتر اینکه چاره ای از آنان نیست”

چندین نظریه قابل طرح است که ذیلاً به بعضی از آنها اشاره می‏شود:

۱ـ بعضی مفهوم کلام امیر المؤمنین را به معنای معروفی گرفته‏اند که نسیم شمال آن را در شعری آورده است:

زن بلا باشد به هر کاشانه‏ای‏ بی بلا هرگز نباشد خانه‏ای‏

یعنی زن مایه زحمت است، از جهت جنسی، از جهت حفظ ناموس، از جهت حفظ امنیت و و …؛ و پر زحمت‏ترین چیز درباره او همین است که با تمام این زحمات، همگان برای ادامه زندگی، ناچار از ازدواج هستند.

این مطلب برداشتی است از آنچه اندیشمند گرامی محمد جواد مغنیه در ج ۳ کتاب «فی ظلال نهج البلاغه» که شرح نهج البلاغه است، آورده است.

۲ـ ممکن است این حدیث را به نحو دیگری توضیح داد و آن اینکه، آری زن شر است و مردان نیز چاره‏ای از او ندارند، ولی بدی و شر از جهت بدنی و تن خاکی زن است و در ارتباطی است که با مرد دارد؛ چه اینکه در نشئه ماده اگر از زنان هم پرسیده شود ممکن است همین نظریه را نسبت به مردان داشته باشند، یعنی بگویند: آری زن می تواند برای خودش زندگی راحتی داشته باشد ولی با ازدواج زحمات بسیاری را باید تحمل نماید، زحمت شوهرداری، زحمت مادر شدن و … که همگی از جانب مرد است؛ لکن چاره‏ای نیست و اگر کسی بخواهد به زندگی ادامه دهد باید ازدواج کند [و مردان را تحمل نماید].

و اینچنین نیست که حدیث شریف آن قسمت دیگر را نفی کرده باشد، بلکه می توان گفت این کلامی است که حضرت با مردان و از جهت جایگاه شوهر در مقابل زن فرموده است و اگر شرائطی بود که زنان نیز گلایه یا مطالبی از مردان عرض می کردند و جا داشت، ممکن بود حضرت همین کلام را برای زنان بفرماید که الرجل شر کله و شر ما فیه انه لا بد منه.

در نتیجه این نه خصوصیتی برای زن است و نه به حقیقت زن بر می‏گردد بلکه حقیقت زن انسانیت اوست و ملاک ارزش آن هم تقوی الله است.

« إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللّهِ أَتْقاکُمْ »

” گرامی‏ترین شما نزد خداوند با تقواترین شماست”

در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست. و در این جهت زن و مرد فرقی ندارند .

۳ـ سومین برداشتی که می‏توان از این حدیث بیان کرد، آن است که زن از این جهت که محبوب، جذاب و مورد علاقه جنسی مرد است:

“زُیِّنَ لِلنّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنینَ وَ الْقَناطیرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَیْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَ اْلأَنْعامِ وَ الْحَرْثِ ذلِکَ مَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ اللّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ”

محبّت امور مادی، از زنان و فرزندان و اموال هنگفت از طلا و نقره و اسبهای ممتاز و چهارپایان و زراعت، در نظر مردم جلوه داده شده است؛ (تا در پرتو آن، آزمایش و تربیت شوند؛ ولی) اینها (در صورتی که هدف نهایی آدمی را تشکیل دهند،) سرمایه زندگی پست (مادی) است؛ و سرانجام نیک (و زندگیِ والا و جاویدان)، نزد خداست

از این جهت همیشه مایه گرفتاری و شرور است؛ چنانکه گفته می‏شود ریشه بسیاری فتنه‏ها بنحوی به دعوا یا رقابتی بر می‏گردد که بر سر یک یا چند زن می‏باشد و همچنین روایت است که :

پیامبر فرمود:“اکثر ما تلج به امتی النار الأجوفان، البطن و الفرج‏”

یعنی بیشترین چیزی که امت من بوسیله آن در آتش می‏افتند دو شی‏ء اجوف [توخالی‏] است: شکم و دامن.

و این مطلب درست مثل آن است که می‏گویند بسیاری از دعواها در دنیا بر سر طلا، مال و ثروت انجام می‏شود؛ آیا این مسئله موجب منفور شدن طلا و ثروت می‏شود؟

خیر؛ بلکه گرچه مال و ثروت مایه فتنه‏های دنیائی است ولی هیچ انسانی چاره‏ای ندارد جز اینکه برای تأمین معاش و معاد بدنبال مال و ثروت برود.

درباره زن نیز چنین است که اگر چه زن از جهت جنسی مایه بسیاری از فتنه‏های دنیاست، ولی مردان نمی‏توانند بکلی او را فراموش کنند و باصطلاح نیاز به زن و مسئله جنسی را به حاشیه زندگی برانند، بلکه چاره‏ای جز متعادل کردن روابط خود با زن را ندارند، چنانکه در رابطه با مال و ثروت و نمودهای دیگر جهان نیز همین راه در برابر آنان است‏.

بنابر این شر بودن اینگونه ربطی به ذات و حقیقت زن ندارد، بلکه مربوط به ارتباط ناصحیح جامعه با زن است و الا حقیقت زن با حقیقت مرد یکی است.

درچه مسائلی زن باید از شوهر اطاعت کند و اطاعت زن از شوهر تا چه مرزی باید باشد؟

۱- خارج نشدن از خانه بدون اجازه شوهر؛ مگر برای انجام واجب شرعی که انجام آن منحصر به خروج از منزل باشد و تمکین در امور جنسی و تسلیم برای هر لذّت مشروعی که شوهر او می‏خواهد، از حقوق شوهر هستند و لازم است زن با رعایت حقوق شوهر، او را راضی نگه دارد.

۲- زن در مسائل رعایت احکام اسلام و تقلید، تابع مرد نیست.

۳- «بر اساس مذهب شیعه همه مسلمانان اعم از زن و مرد باید از اوامر ولائی ولی فقیه اطاعت نموده و تسلیم امر و نهی او باشند، و این حکم حتی شامل فقهای عظام هم می‏شود، چه رسد به مقلدین آنان»بنابر این اطاعت از اوامر ولائی ولی فقیه در مواردی که شامل زنان هم می­شود، بر زن واجب است، اگر چه امتثال آن امر با حقی از حقوق شوهر تغایر داشته باشد.

۴- نظر ولی فقیه در امور اجتماعی و سیاسی بر همه نظرات، در مقام عمل مقدم است، اگر چه ممکن است کسی در مقام نظر و تحلیل نظری مخالف داشته باشد (و این به خودی خود گناه و عیب نیست مگر آن که منجر به مخالفت عملی شود) و اگر شوهر شما بر خلاف این عمل می­کند؛ وظیفه شما تنها، امر به معروف و نهی از منکر است.

رسول اخوش در هنگام پیاده شدن از بُراق (الاغ فضایی) پس از بازگشت از سفر فضایی خود فرمود:

انّ الذین یتپارکوا مقابل المغازة الدینی هم الفاسدون

حکم دادگاه استان فارس برای مردی که الاغ کشت

خبرگزاری مهر: مردی که در استان فارس با آتش زدن عمدی یک رأس الاغ زنده را کشته بود با حکم جالب دادگاه مواجه شد.

چندی قبل کشاورز ۵۳ سالهای در استان فارس الاغی بلاصاحب که وارد مزرعه کاهو وی شده و به مزرعه خسارت زده بود را با ریختن بنزین به آتش کشید و در پی آن یکی از شعب دادگاههای استان فارس که حسب کیفر خواست دادستان به پرونده رسیدگی می کرد او را مجرم شناخت و حکم بر محکومیت وی به تحمل ۵۰ ضربه شلاق صادر کرد.

در ادامه دادگاه نیز به لحاظ وضعیت خاص و فقدان پیشینه کیفری و سوابق مثبت محکوم علیه از اجرای حکم شلاق خودداری و محکومیت وی را با شرایط دیگری معلق شد تا در صورت اجرای آنها محکومیت شلاق اجرا نشود.

در رای دادگاه آمده: “محکوم علیه مکلف است به جای تحمل شلاق و به عنوان مجازات جایگزین اولا نسبت به فراگیری ۲۰ حدیث از معصومین (ع) با مضامین مهربانی با حیوانات و رفتار شایسته با حیوانات اقدام کند، ثانیاً به مدت یکسال از کاشتن کاهو در مزرعه خود خودداری کند و ثالثاً یک رأس الاغ بلاصاحب را به مدت سه ماه نگهداری و تغذیه وی را به عهده گیرد”.

مفتی عربستان سعودی شیخ عبدالعزیز آل شیخ مخالفت خویش را با کارکردن زنان در فروشگاه های لباسهای مخصوص زنان (لباس زیر) ابراز داشت.

به گزارش شیعه آنلاین به نقل از پرچم، فتوی وی در مخالفت با نظر وزارت کار عربستان در این مورد صادر شده است.

بعدا از اظهار نظر افراطی این مفتی درمورد کار کردن زنان در فروشگاه های مذکور وی گفته است : زنان امانتی در گردن ما هستند و به همین سبب ایشان را در غیرکارهای که مختص ایشان هست به کار نخواهیم گرفت.

سخنان این مفتی در جلسه مذهبی که در شب سه شنبه برگزار شد بیان شده و روزنامه های محلی در روز چهارشنبه این خبر را منتشر کرده اند.